UPC procedure

Uit de gedetailleerde Rules of Procedure wordt duidelijk dat bij een procedure bij een gerechtshof van het UPC de nadruk veel meer zal komen te liggen op vooraf ingeleverde geschreven memories en bewijzen dan partijen in het VK gewend zijn. In de regels is voor ieder type inhoudelijke procedure in een tijdschema bepaald dat ongeveer een jaar nadat de vordering werd ingesteld tot een beslissing moet worden gekomen. Dit betekent dat partijen die een procedure willen initiëren ervoor moeten zorgen dat ze hun zaak volledig hebben voorbereid voordat ze de procedure aanspannen en, hoewel er enige speelruimte is om uitstel te vragen, steeds snel moeten reageren om te voldoen aan de strakke deadlines.

De voorlopige maatregelen die beschikbaar zijn voor rechtzoekenden bij het UPC weerspiegelen de juridische tradities van de deelnemende lidstaten.  Octrooihouders kunnen verzoeken om voorlopige maatregelen zoals gerechtelijke verboden of bevelen en bevelen tot bewaring van bewijs, inspectie of bevriezing van vermogensbestanddelen. Partijen die denken dat het risico bestaat dat dergelijke maatregelen tegen hen zullen worden genomen, kunnen een beschermingsbrief indienen bij de Registry.

Eenmaal aangespannen, bestaan inhoudelijke procedures bij het UPC uit drie fasen: (i) de Written Procedure (geschreven procedure), (ii) de Interim Procedure (interim-procedure) en de (iii) de Oral Procedure (mondelinge procedure). De Written Procedure, waarin de partijen hun opmerkingen, feiten en bewijzen uiteenzetten, moet ongeveer vijf tot zeven maanden in beslag nemen. Na afsluiting van de Written Procedure start de Interim Procedure, die in drie maanden moet zijn voltooid en wordt gevolgd door een Oral Hearing (mondelinge zitting). De Oral Hearing zal plaatsvinden met een kennisgeving tenminste twee maanden van tevoren (tenzij de partijen een kortere tijdsduur overeenkomen).

Tijdens de Interim Procedure kan er een interim-conferentie plaatsvinden, die in het gerechtshof1 kan worden gehouden, maar die bijvoorkeur als telefonische vergadering of videoconferentie zal worden gehouden[2].  Tijdens deze stap van de procedure zal de Judge-Rapporteur (rapporteur)[3] trachten de hoofdkwesties te identificeren en te bepalen welke relevante feiten worden betwist. De Judge-Rapporteur zal ook het tijdschema voor de procesvoering bepalen en zo nodig bevelen tot verdere memories, openbaarmakingen ('discovery') (met inbegrip van openbaarmakingen door derden), experts (met inbegrip van een door het hof aangewezen expert), experimenten, inspecties en meer geschreven bewijs. De Rapporteur kan ook voorbereidende gesprekken met getuigen en experts voeren om te bepalen of een afzonderlijke zitting met getuigen en experts moet worden gehouden ten overstaan van het hof voordat de Oral Hearing plaatsvindt. De Rapporteur moet eveneens met de partijen verkennen of het mogelijk is het geschil in der minne te schikken of door te verwijzen voor bemiddeling/arbitratie.  Een andere belangrijke taak van de Rapporteur is te bepalen wat de waarde van het geschil is en van de partijen een schatting te krijgen van hun verhaalbare juridische kosten.

Wanneer de procedure eenmaal in de fase van de Oral Procedure is gekomen, neemt de Presiding Judge (voorzittende rechter) het beheer van de procedure over. De Oral Hearing zelf zal een zitting van één dag zijn, waarin de partijen hun Oral Submissions (mondelinge opmerkingen) kunnen maken en, indien daartoe bevolen, een kruisverhoor van getuigen en experts kan plaatsvinden. De Presiding Judge heeft het gezag over de Oral Hearing en moet ervoor zorgen dat de zitting op een eerlijke, efficiënte en ordelijke wijze wordt gehouden. Om dat te bereiken, staat het de Presiding Judge vrij de lengte van de Oral Submissions van de partijen te beperken. De Oral Hearing moet, tenzij anders is bevolen, open zijn voor het publiek en het geluid ervan wordt opgenomen. Op verzoek is voor partijen ook simultaanvertaling van de Oral Hearing beschikbaar.

Volgend op de Oral Hearing mag het hof onmiddellijk na de afsluiting ervan zijn beslissing geven en op later tijdstip de redenen daarvoor geven. Het hof mag ook zijn beslissing na de Oral hearing geven, waarbij het moet trachten dat binnen zes weken na de Oral Hearing te doen. Indien er parallelle procedures lopen, mag het hof zijn beslissing schorsen of deze voorwaardelijk maken op, bijvoorbeeld, de validiteit van het octrooi dat wordt verdedigd. Het hof zal in principe ook beslissen welke partij de kosten van de procedure moet dragen[4] en mag een interim-schadevergoeding aan de succesvolle partij gelasten.

Beroepen moeten door rekwirant binnen twee maanden na betekening van de eindbeslissing van de Court of First Instance (rechtbank van eerste aanleg) worden ingesteld, samen met de toepasselijke kosten. Binnen nog eens twee maanden moet een Statement of Grounds of Appeal (uiteenzetting van de gronden voor het beroep) volgen. Het is ook mogelijk aan te vragen dat het beroep een opschortende werking heeft op de beslissing. Beroepen tegen beslissingen die zijn genomen over voorlopige en beschermende maatregelen en interimbeslissingen hebben kortere deadlines (15 dagen) en hebben de vereiste dat toestemming om beroep in te stellen van het hof moet worden verkregen. Wanneer het initiële verzoek om toestemming wordt geweigerd, kan nog een verzoek aan een enkele Standing Judge (staande rechter) worden gedaan om discretionaire toetsing bij de Court of Appeal (hof van beroep).

[1] Wanneer de Interim Conference plaatsvindt bij het hof, zal deze open zijn voor publiek, tenzij anders wordt bevolen.

 [2] De interim-conferentie wordt opgenomen en na afloop van de zitting worden de opnames beschikbaar gemaakt voor de partijen.

 [3] Voor ieder proces wordt een van de juridisch gekwalificeerde rechters van de gekozen kamer aangewezen als Rapporteur.

 [4] Er is een afzonderlijke procedure voor het bepalen van schade en ook voor een beslissing over de kosten.